اي سزاوار محبت اي تو خوب بينهايت            
همه ذرات وجودم به وجودت کرده عادت        
به خدا دوست داشتن تو هم يه عشقه هم عبادت
تو سزاواري که باشي همدم روزها و شبهام   
تا که عشقتو ببيني توي جونم و تو رگهام       
بشنوي دوستت دارم رو حتي از هرم نفسهام   
با نوازشهاي دستت سوختن از تب رو شناختم 
تب عشقي آتشين که من به اون قلبمو باختم    
قاصد بودن من بود موج خوشحالي چشمات     
وقتي که عشقو ميديدم توي قطره هاي اشکات 
هر که از عشق گريه کرده شادي رو تجربه کرد
با شبي در حرم عشق سفري به کعبه کرده     
اي که برده اي مرا تا مرز يک عشق خدايي  
بيا پاره تنم باش تو که پاک و بي ريايي      
اوج فرياد دلم شد عاشقانه دل سپردن         
در وجود تو شکفتن با تو بودن يا که مردن  
هر که از عشق گريه کرده شادي رو تجربه کرده
با شبي در حرم عشق سفري به کعبه کرده